'' Είμαστε οι στόχοι μας ''

...άργησα λίγο αλλά είμαι πάλι κοντά σας με νέες μολυβιές ψυχής ...διανύουμε όλοι σε όλο τον κόσμο πολύ δύσκολες και στενάχωρες καταστάσεις λόγω του covid εδώ κ έναν χρόνο σχεδόν..ο κάθε ένας από εμάς παλεύει με τον δικό του τρόπο να ανταπεξέλθει στην καθημερινότητά του...πιστεύω ότι ο δρόμος προς την ελευθερία και την κανονικότητα είναι πλέον πολύ κοντά μας ...γι' αυτό και αποχαιρέτησα το 2020 με ένα ''χαμόγελο '' αλλά επίσης με το ίδιο  '' χαμόγελο '' υποδέχτηκα το 2021...με αυτό λοιπόν το χαμόγελο του πορτρέτου θα ευχηθώ η νέα χρονιά να φέρει σε όλους υγεία και ας καταλάβουμε επιτέλους ότι η ευτυχία που όλοι αναζητούμε είναι απλά οι στόχοι μας ...εμπρός λοιπόν να τους πραγματοποιήσουμε .

πορτρέτο με γραφίτη

 

'' nature's beauty ''

....συνέχεια μολυβιών ψυχής με εικόνες από ένα πανέμορφο και γραφικό χωριό ,το χωριό μου ..

 

'' an important day ''

'' an important day ''....έτσι επέλεξα να ονομάσω το νέο μου έργο ,διότι σημαντική δεν χαρακτηρίζεται μόνο η έναρξη μίας πορείας αλλά και η λήξη της... ολοκληρώθηκε λοιπόν η καριέρα ενός αξιωματικού που τίμησε η ΕΛΑΣ με τα ανώτατα αξιώματα ,αλλά και εκείνος με την σειρά του τίμησε το ΄΄ΣΩΜΑ'' με το ήθος,τις επιλογές και τις αποφάσεις του..εύχομαι η πορεία του από  εδώ και πέρα να είναι γεμάτη υγεία , ψυχική και σωματική ηρεμία ,αλλά και δημιουργική διάθεση ..να έχει πολλές σημαντικές μέρες στην ζωή του ....

 

......πόση χαρά πήρα θυμάμαι όταν το έργο μου '' giving '' είχε επιλεγεί στην 18η Διεθνή Ετήσια έκθεση ζωγραφικής με χρωματιστά μολύβια του συνδέσμου UKCPS ... κι έτσι σιγά σιγά ετοίμασα το έργο μου για μακρινό ταξιδάκι ...

 

...πορτρέτο ...

......μια γλύκα αυτό το κουκλί ,έτσι απλά .....

 

....πορτρέτο ....

....Γιώργος και Άσπα ...πορτρέτο με χρωματιστά μολύβια ...ευχαριστώ πολύ το αγαπημένο ζευγάρι,που με επέλεξε ώστε  να φιλοτεχνήσω το πορτρέτο τους .... 

 

'' πουέντ ''

....και να πάλι η καινούργια έκπληξη,ακούει στο όνομα  χρωματιστός γραφίτης...ένα ατελείωτο ταξίδι είναι η τέχνη ,έχει αρχή μα δεν έχει τέλος ....το τέλος το δίνει ο καλλιτέχνης όταν εκείνος επιθυμήσει ..όταν εκείνος νιώσει ότι δεν έχει να πάρει και να δώσει τίποτε άλλο ...η μπαλαρίνα κρέμασε τις πουέντ της, γιατί δεν είχε και δεν μπορούσε να δώσει τίποτε παραπάνω ...πάλιωσαν και μαρτυρούν τις χαρές ,τις λύπες ,τις επιτυχίες και τις αποτυχίες της μακρινής διαδρομής τους...ήρθε η ώρα λοιπόν να κρεμαστούν εκεί ,για να θυμίζουν ,έτσι απλά να θυμίζουν στον καλλιτέχνη.....όμως πάντα υπάρχει η δυνατότητα μιας νέας ,διαφορετικής αρχής αρκεί να το θέλουμε ...κάπως έτσι τις είδα αυτές τις πουέντ.